وب نوشته‌ها

Thursday, June 07, 2007

ذرات عالم

تسبح له السموات السبع و الارض و من فیهن و ان من شیء الا یسبح بحمده ولکن لا تفقهون تسبیحهم انه کان حلیما غفورا - الاسراء 44

جمله ذرات عالم در نهان :: با تو می گویند روزان و شبان

ما سمیعیم و بصیریم و خوشیم :: با شما نامحرمان ما خامشیم

چون شما سوی جمادی می روید :: محرم جان جمادان چون شوید

از جمادی عالم معنا روید :: غلغل اجزای عالم بشنوید

فاش، تسبیح جمادات آیدت :: وسوسه تأویلها نربایدت

...

مولوی

Saturday, October 14, 2006

باز گشت

بازآ ، بازآ هر آنچه هستی بازآ
گر کافر و گبر و بت پرستی بازآ
این درگه ما درگه نا امیدی نیست
صد بار اگر توبه شکستی بازآ

آمین

مرغ آمین من امروز به امید وصال
بر سر برزن عشق تو به پرواز آید

حمد

هر کس به زبانی صفت حمد تو گوید
بلبل به غزل خوانی و قمری به ترانه

سپیده

هنگام سپیده دم خروس سحری
دانی که چرا همی کند نوحه گری
یعنی که نمودند در آیینه صبح
کز عمر شبی گذشت و تو بی خبری

کعبه

حافظ هر آن که عشق نورزید و وصل خداست
احرام طواف کعبه ی دل بی وضو ببست

هجران

الهی کی سر آید شام هجران
به پایان کی رسد ایام هجران
به سر شد عمر مفتون در پی وصل
نمی باشد پدید ایام هجران

انسان

دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر
کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست
گفت یافت می نشود جسته ایم ما
گفت آنکه یافت می نشود آنم آرزوست

قیامت

قیامت قامت و قامت قیامت
قیامت می کند آن سرو قامت
مؤذن ار ببیند قد و قامت
به قد قامت بماند تا قیامت

یقین

خداوندا دلم را چشم بگشای
به معراج یقینم راه بگشای
در آسانیم شکر اندیش گردان
به دشواری سپاسم بیش گردان

مصطفی

شمس و قمر که لؤلؤی دریای اخضرند
از روی مهر آمده لالای مصطفی ص

قدر

امشب شب قدر توست بشتاب
قدر شب قدر خویش دریاب

Friday, February 24, 2006


a new view of Khour city Posted by Picasa

Friday, February 17, 2006

گلعذار

گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس

Wednesday, January 25, 2006

یا رب

...یا رب تو چنان کن که پریشان نشوم

Sunday, December 25, 2005

خوبکرداری

یکی خوبکردار خوشخوی بود :: که بدسیرتان را نکوگوی بود
به خوابش کسی دید چون درگذشت :: که باری حکایت کن از سرگذشت
دهانی به خنده چو گل باز کرد :: چو بلبل به صوتی خوش آواز کرد
که بر من نکردند سختی بسی :: که من سخت نگرفتمی بر کسی

Tuesday, November 15, 2005

کار

نه به حُسن عمل است

کار در قبول عمل است

::